” Bana aşık olmaktan mı korkuyosun” diyen adam, ”keşke sana aşık olabilseydim ya ama malesef” cevabını hakeder. Neyin egosu arkadaşım bu? Sana niye aşık olayım? Sana aşık olcak olsam bundan niye korkayım?
“Sakallarının arasında kızıllar olduğunu… Ve gittiğin sabah güneşin altında parladıklarını hatırlıyorum.” (Before Sunset)
Sakallarını hatırlıyorum, öperken biraz batışını. En son sarıldığımda kulağıma battıklarını. Hem de kulağıma. Eski zamanlarda birinin FBook’na ”öptüm sarı kızıl sakallarından” yazışına nasıl üzüldüğümü hatırlıyorum. Kızıl mı? Ben neden fark edememişim diye. Sonra yüzüne güneş her vurduğunda o kızılları aradığımı hatırlıyorum. Denize girerken, karşımda saçmalarken veya yanında uyanıp sakallarını sevdiğimde. Sonra özlüyorum işte. Özlemym dye bunları hatırlamamaya çalışıyorum uzun süredir. Ama bi an geliyo, hatırlıyorum. Sonra ben o kadar zamandır hiç çabalamamışım gibi çok özlüyorum. Sonunda -bütün bu duygusallığım geçtiğinde- başa dönmüş oluyorum. Hiç ilerleyememiş ama çok yorgun oluyorum.
Kaybetme korkusuyla yaşamak kadar kötü bi şey olamaz. Ama en yorucusu, sonunda kaybettiğin insanı düşünmemek zorunda olmak. Bir yandan çok özlerken, diğer yandan hatırlamamaya çalışmak tüketiyor insanı.
+You know maybe you should just meet her and get it over with
-I don’t wanna meet her, if I meet her she’s real and that means Steve has an actual girlfriend.
She’s real.
(Source: youtube.com)
Dusundugum zaman gercekten de kimse onun gibi olmycak diye cok korkuyorum. sonra hemen dusunmeyi birakiyorum
Yıllardır konuşmadığın insanların doğum günü kutlamasını anlıyorum, bana da çok oluyor. ”Aaaaa (: doğum günüymüüüş. ” diye hatırlayıp kutlamak istediklerim,bir şekilde sevsem de uzak kaldıklarım.. Herkesi hayatında tutamıyorsun bu bir gerçek. Peki buna rağmen ‘iyi ki varsın’ı zorlamak niye? ”Yok ben aslında yoğum. Yıllardır yoğum hem de. Ama onu bile fark edememişsin? :S ” diye cevap vermek istiyorum işte ben onlara.
böyle de bir gerçek yok değil tabi (: telefon edenlerin yeri bambaşka hele <3 iyi ki varlar canım arkadaşlarım.
Çok çılgınım. Dün geceden beri kutlamayacak gene diye sinirleniyordum. Mesaj attığından beri kutlama şekline sinirleniyorum. Eskilere sinirleniyorum. Sinirleneceğim bir şey olmadığında da sinirleniyorum. Özlyceğim bir şey yokken özlediğim zamanlardaki gibi.
hayatımın özeti. en azından bir tek o değilmiş
bazen beni gerçekten öldürüyosun.
